Korktuğum başıma geldi!

Sanıyorum geçen hafta içinde, “Transferler, kamp, Eyüpspor maçı ve Ahmet Çalık” başlıklı yazımın Eyüpspor bölümünde “Bodrumspor maçının sonucunu çok önemseyenlerden değilim, ama Eyüpspor maçı Konyaspor için son derece önemli bir karşılaşma” diye başlamış, “Bahis olaylarından sonra başkanının cezaevinde olması, önemli oyuncuların takımdan ayrılması ve teknik adam değişikliği, Eyüpspor’u zayıflattı algısı, Konyaspor’a pahalıya patlayabilir… Sonuç itibarı ile Eyüpspor sahaya 11 oyuncu ile çıkacak…Hele de bu oyuncular kendilerini göstermek istiyorlarsa, ki istiyorlardır, Konyaspor ailesinin 3 puanı cepte gibi görmesi, futbolun doğasına aykırıdır” diye devam etmiş, “Yöneticiler, hocalar ve oyuncular,  taraftarlar gibi meseleye duygusal bakmazlar, çünkü sahada kendileri gibi kazanmak isteyen bir oyuncu gurubunun olduğunu bilirler… Benim vurgulamak istediğim şu; Eyüpspor her ne kadar yaralı da olsa, hayata tutunmak için, futbolun bütün gerekliliklerini yerine getirecektir. Özetlersem; Eyüpspor çantada keklik değil” diyerek de noktalamıştım yazımı.
xxx
Eyüpspor’un kadro zafiyeti, içerisinde bulunduğu travma Konyaspor’un seçkin ayaklardan kurulu kadrosu karşısında ne kadar aciz olsa da, futbolun üç sonuçlu bir oyun olduğunu bilenlerdenim…
Açık konuşmak gerekirse, yüzde 10’da olsa Eyüpspor’un puan alacak gücünün olduğunu yabana atmadım…
Ve öylede oldu…
Futbolda büyük konuşmak, konuşanlara hiçbir zaman iyi gelmemiştir…
Allah var, Konyaspor teknik adamları ve yönetenlerinden Eyüpspor maçıyla ilgili “uçacağız, kaçacağız, fark atacağız” gibi, iddialı sözler duymadım…
Ligin ilk yarısını oyun ve oyuncu eksikliğinin verdiği sıkıntılarla tamamlayan Konyaspor yönetimi,  ilk yarıdaki puan kayıplarını yaşamamak adına  takımı, önemli oyuncularla güçlendirdiler…
Ömer Atiker, bu anlamda cimri davranmadı…
Ki, sol stoper ile sol kanat oyuncu arayışları da sürüyor…
Şunu söylemeye çalışıyorum; taraftarlar, ligin ilk yarısındaki pasif, ürkek, hımbıl Konyaspor yerine, daha agrasif, daha üretken, daha tehditkar  bir Konyaspor izleyecekler…
Bu maçta olduğu gibi…
Ama, sonuca yansımadı, o da ayrı bir konu.
xxx
Çağdaş Atan, ideale yakın bir 11’le çıktı Eyüpspor karşısına…
Yenilerden Deniz Türüç ile Svendsen sahada, Berkan ve Arif  kulübede…
Konyaspor’da sahanın içi kadar, kulübenin de zenginleşmesi Çağdaş Atan’ın elini güçlendirdi…
Maça gelince…
Bir kamyon dolusu gol girişiminin olduğu, ancak golün olmadığı  ilk 45’de, Konyaspor şanssızlığını ve beceri eksikliğini şah damarına kadar hissetti…
Bu yarıda su akarken testiyi doldurabilir, ikinci 45’e daha güvenli ve daha rahat çıkabilirdi Konyaspor…
Ama olmadı!
Bjorla, Umut Nayır, Jevtoviç ile yerden kalkamayan Muleka yakaladıkları fırsatları değerlendirebilseler, Konyaspor ilk yarı bittiğinde soyunma odasına önde girebilirdi…
Dolayısıyla bu yarıda ve pozisyonlardan gol çıkmaması Konyaspor adına iyi olmadı…
İlk yarının tamamının Eyüpspor yarı alanında geçmesi ya da topun bizde olması, gol olmayınca çokta anlam taşımıyor…
Pozisyon üretmek önemli, ama bu pozisyonları gole çevirmek çok daha önemli.
xxx
İkinci 45’de de aynı senaryo…
Maç Eyüp sahasında oynanıyor, ilk yarıdaki gibi…
Ve fakat golü bulan da Eyüpspor oluyor…
İkinci yarıda ilk defa geldiği Konyaspor kalesinde maden buluyor Eyüplüler…
Hem de hiç beklemedikleri bir anda…
Sonrası mı?
Aynı…
Oyun üstünlüğü de, top da Konyaspor’da…
Eyüplülerin oyunun merkezini nerede ise kalelerinin hemen önünde kabul eden bir anlayışla sahaya yayılmaya ve kalelerini savunmaya çalıştılar ve başarılı da oldular…
Çağdaş Atan’ın Berkan, Arif, Enis Bardhi hamleleri ile yeşil-beyazlılar biraz daha etkili olmaya başladılar…
Aynen ilk 45’de olduğu gibi, baskılı ama sonuç vermeyen tehditler uzatmalarda meyvesini verdi…
Arif-Bjorla-Muleka üçlüsünün alış verişinde, topla son buluşan Muleka, Konyaspor’u muhtemel bir yenilginin eşiğinden döndürdü…
Özetlersem; yüzde 70 topa sahip olmak önemli, ama bu yüzde 70’in içinde gol ya da goller yoksa bir işe yaramıyor…
Çağdaş Atan’ın bu tip rakiplere karşı, ‘kapalı savunma nasıl açılır’ diye biraz kafa yorması lazım…
90 dakika boyunca rakip kaleye kaç şut attık?
Ya da attığımız şutlarda kaleyi kaç defa tutturduk…
Neyse…
Hem Çağdaş Atan’ın hem de oyuncuların bu maçtan alacakları bir kamyon dolusu ders var.