Eleştirinin de bir sınırı olmalı

Konyaspor’un beklenen sonuçları alamaması taraftarları üzüyor mu?
Üzülmemeleri mümkün değil…
Sadece üzülmüyor, belki de kahroluyorlardır…
Peki, takımın kötü gidişine sadece taraftarlar mı, üzülüyor ya da kahroluyor?
Elbette değil…
Konya gibi kaostan ve dedikodudan beslenen, sürekli bölünüp parçalanarak gruplara ayrılmaktan zevk alan bir şehirde, o şehrin kulübünde Başkan olan Ömer Atiker kadar kimsenin üzüldüğünü zannetmiyorum…
Daha önce de yazdım, yazmaya da devam edeceğim…
Konyaspor, tarihinin en iyi başkanlarından birisine sahip oldu…
Hem vizyonu hem misyonu, daha da önemlisi Konya ve Konyaspor aidiyeti ile yüreği kıpır kıpır bir adamın, hiçte hak etmediği sonuçlarla karşı karşıya kalması, özellikle Ömer Atiker gibi birisinin içine sinmesi mümkün değil…
Sindiremiyor, onun için de hem bedenen hem de ruhen darlanıyor…
Bütün bunlar yetmezmiş gibi, olumsuz eleştirilere muhatap olması da işin başka bir sevimsiz yanı…
Başkan olarak eksikleri yok mu?
Elbette var…
Kimse dört dörtlük değil…
Lakin, niyeti halis…
İnşallah akibeti de hayır olacaktır…
Çünkü, samimi…
Çünkü, yapmacık değil…
Çünkü, tribünlere oynamıyor…
Daha önce de yazdım, Süleyman Seba gibi Mehmet Oktut gibi, kulüp binalarının önüne  heykelleri dikilecek adamlar bile eleştirildi bu ülkede…
Bir zamanlar İnönü stadının tribünlerine, Süleyman Seba’yı hedef alan, “Ahmet Dursun, Seba gitsin” pankartları açıldı…
Futbol böyle bir şey…
Vefa yok…
Ahdevefa hiç yok.
xxx
“Ömer Atiker kulübü siyasetle yönetiyor” diye eleştiriliyor…
Ülke siyasetle yönetilirken, siyasetin Konyaspor’a destek vermesinin ne gibi sakıncası var?
Bırakın sakıncasını, Ömer Atiker’in arkasında maddi ve manevi duran siyasete ve siyasetçilere teşekkür edilecekken, eleştirmek ya da bel altı vurmak delikanlı bir tavır değil… 
Kaldı ki, bu insanlara bir kazanç sağlamaz…
Konyaspor kulübünde “kayyum” lafları konuşulurken, yazılıp çizilirken, siyasetin de desteklediği Ömer Atiker ortaya çıkıyor ve “kayyum” dedikodularına bir son veriyorsa, orada bir dakika durmak ve mantıklı düşünmek lazım…
Kulübü siyasetle yönettiği eleştiriliyor, ama onun bu yönünü eleştirenler Konya’da kimsenin sorumluluk almadığını, aldığı zamanda yüzüne gözüne bulaştırdığını söyleyemiyorlar!
Atiker, bu tarz insanların kendisi hakkında yaptıkları eleştirilere üzülüyor mu?
O da etten kemikten ve duyguları olan bir insan…
Elbette üzülüyor…
Çünkü, bir taraftan Konyaspor’un borçlarını sıfırlamak için siyasetçilerle birlikte projeler üretirken, bir taraftan da tesisleşme noktasında emek harcarken, diğer taraftan da sportif başarıyı yakalamak için uykusuz geceler geçirirken, bazılarının gereksiz ve düşüncesizce klavye delikanlılığı Ömer Atiker’i yormasına yoruyor, ama bir bakıma da ateşliyor…
Bu kafası basmayan klavye delikanlılarının şunu da bilmesinde yarar var; bugün eleştirdikleri Ömer Atiker ve yönetimi elbette zamanı gelince bu görevi devredecektir…
Oturduğu Konyaspor koltuğu Babası Mehmet Ali Atiker’den miras değil, ama adamlığı, duruşu, şehre ve şehrin takımı Konyaspor’a olan aidiyeti babadan miras…
Atiker ailesinin Konyaspor’a verdiği milyonlarca maddi katkıyı kim ya da kimler vermiştir?
Eleştirmek veya klavyeden yazmak kolay!
Sportif beklentilerin gerçekleşmemesi nedeniyle Ömer Atiker’in ve kendisine destek veren siyasetçilerin boğazını sıkmaya kalkanların, dört gün sonra ellerini dizlerine vuranlar kervanına katılacağına adım gibi eminim…
Ömer Atiker kendisine ve takıma destek veren siyasetçilere yapılan çeşitli saldırılara rağmen duruşunu bozmadı ve bir defaya mahsus “bu işten beni soğuttular” demedi…
Ömer Atiker’i bu yönüyle taktir ediyorum…
Özetlersem; eleştirinin de bir sınırı olmalı…
Konyaspor’u gerçekten sevenler sağduyulu olmalı..
Neden mi?
Ömer Atiker ile birlikte siyasi kimliği olanlar bu takımın çok iyi yerlere gelmesine vesile olacaklar…
Bu konuda zerre kuşkum yok.