Transferler, kamp, Eyüpspor maçı ve Ahmet Çalık

Konyaspor ailesinde ilk yarı tamamlandığında duygusal ve mental anlamda bir kırılmanın izleri vardı!
Camianın çoğunluğunun içindeki özgüvenleri alınmış gibiydi sanki…
Konyaspor’un ilk yarıda puan ya da maçlar kaybetmesinden ziyade, asıl tehlikenin özgüven kaybının olduğu düşüncesi, bana daha çok ağır gelmiş ve kendi kendime “asıl tehlike bu” demiştim…
Konyaspor Başkanı Ömer Atiker’in ilk olarak tamir etmesi gereken problemin bu olması gerektiğinin altını çizmiştim…
Önceliğinin de, takıma gereken takviyelerin yapılmasının zorunlu olduğunu savunmuştum…
“Konyaspor ve 2026” başlıklı yazımın bir bölümünde de, “Ömer Atiker’in ligin ikinci yarısında yapmaya çalıştığı en önemli hamle elbette takımı güçlendirmek için yapılan oyuncu transferleridir…
Ama, daha önemli hamlesi şudur: Şehrini yeniden kazanmak, dolayısıyla da, taraftarlarını tribüne çekmektir” diyerek, “Konyaspor ailesinin zedelenen özgüvenini tamir etme noktasında kafa patlatmalı, takımdaki kaotik ortamı sonlandırmalı ve sisli havayı dağıtmalı” vurgusu yapmıştım…
Dolayısıyla da, bu anlamda da düğmeye basıldığını görmek sevindiriciydi.
xxx
Türk futbolunda bir taraftar gerçeği var mıdır?
Vardır…
Taraftar beğenmediği futbola, futbolcuya ya da oynanan oyuna tepki verebilir, bu olağandır ve dünyanın her yerinde de böyledir…
Çünkü taraftar görmek ve duymak istediğini talep eder ya da vaat edilenleri…
Ki, haklı oldukları taraflar da yok değil…
Soruna ya da sorunlara, ‘taraftar tepki göstermemeli’ diye bakmak yerine, “taraftar niye tepki gösteriyor?” sorusuna kafa yorup, çözüm aranmalı…
İşte Konyaspor Başkanı Ömer Atiker tam da bunu yapıyor…
Taraftarların neye tepki gösterdiğini, niye alınganlık yaptığını bir kulüp başkanı gibi değil, kendisini bir taraftar gibi gördüğü için, tribünlerin duygularına samimi bir şekilde karşılık veriyor…
İmkanlar ölçeğinde elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyor…
Bunu da görmezden gelirsek, hem kendimize hem de takımımıza hem de Ömer Atiker’e ve yönetimine ihanet etmiş oluruz.
xxx
LİG HAFTASINDAYIZ
Konyaspor başarılı bir kamp dönemini geride bıraktı…
Konuştuğumuz yetkililer, kampın istedikleri gibi geçtiğini, özellikle yeni transferlerin de kampa katılmasının önemine dikkat çekerek, ligin ikinci yarısında çok daha başka bir Konyaspor’un izleneceğine vurgu yaptılar…
“İnşallah” demekten başka ne denilebilir?
Yeni oyuncular hakkında şimdiden ahkam kesmek doğru bir futbol aklı değil…
Adaptasyon, antrenmansızlık, ufak tefek sakatlıklar, daha doğrusu futbolun genetiğinde olan bazı eksikleri saymazsak, Konyaspor, Perşembe günü Bodrumspor’la kupa maçı oynayacak, pazartesi günü de Eyüpspor’la ikinci yarıya başlayacak…
Bodrumspor maçının sonucunu çok önemseyenlerden değilim, ama Eyüpspor maçı Konyaspor için son derece önemli bir karşılaşma…
Bahis olaylarından sonra başkanının cezaevinde olması, önemli oyuncuların takımdan ayrılması ve teknik adam değişikliği, Eyüpspor’u zayıflattı algısı, Konyaspor’a pahalıya patlayabilir…
Sonuç itibarı ile Eyüpspor sahaya 11 oyuncu ile çıkacak…
Hele de bu oyuncular kendilerini göstermek istiyorlarsa, ki istiyorlardır, Konyaspor ailesinin 3 puanı cepte gibi görmesi, futbolun doğasına aykırıdır…
Yöneticiler, hocalar ve oyuncular,  taraftarlar gibi meseleye duygusal bakmazlar, çünkü sahada kendileri gibi kazanmak isteyen bir oyuncu gurubunun olduğunu bilirler…
Benim vurgulamak istediğim şu; Eyüpspor her ne kadar yaralı da olsa, hayata tutunmak için, futbolun bütün gerekliliklerini yerine getirecektir…
Özetlersem; Eyüpspor çantada keklik değil.
AHMET ÇALIK YÜREĞİMİZDE YAŞIYOR
Pazartesi’yi Salı’ya bağlayan geceydi…
Karışık rüyalar görmüştüm…
Rahmetli olmuş annem, babam, ağabeyim ve yakın bir akrabamız rüyama girmişti…
Sabah 9 gibi uyandığımda, rüyanın etkisinde kalmışım ki, “Allah hayırlara getirsin” dedim…
10 gibi kahvaltımı yaptım, televizyonun başına oturdum, haberleri izliyorum…
10.24 gibi TSYD Ankara Şube Başkanımız ve Demirören Haber Ajansı Ankara sorumlusu Ercan Ata aradı…
“Abi Ahmet Çalık Gölbaşı civarında kaza yapmış, vefat ettiği haberleri dolaşıyor, hem jandarma’yı hem de Savcı beyi arayıp, olayı teyit etmeye çalışacağım, sen de sizinkilere bir ulaşırsan iyi olur abi” dedi ve telefonu kapattı…
Telefon elimde buz gibi oldum…
Sonra toparladım kendimi, Sportif Direktör Adnan Erkan’ı aradım, “Ankara’dan böyle bir haber geldi, bilginiz var mı?” diye sordum…
Adnan Erkan, “ Bana da geldi, araştırıyorum abi” dedi ve ben tekrar Ercan Ata’yı aradım, “nedir durum?” dedim, “maalesef doğru abi, başımız sağ olsun Ahmet Çalık’ı kaybettik” dedi…
O an bırakın topçuluğunu, düzgün bir insanı kaybetmenin en derin acısını yaşadım.
xxx
Ahmet Çalık’ı da, bu yazıyı yazalı da tam tamına 4 koca yıl olmuş…
Allah mekanını cennet eylesin…
İyi futbolcudan ziyade iyi bir insanı kaybetmişti Türkiye…
Bu yaşıma kadar sevdiğimiz, ana-baba başta olmak üzere, çokça insanı ahirete gönderdik…
Giderlerken bir yarılarını burada bırakıp, bir yarılarımızı alıp götürdüler…
Ahmet Çalık da bunlardan birisiydi…
Allah taksiratını affetsin, mekanı cennet olsun.